Szkoła wizażu

Wywodzi się z niej też tatuaż. W dawnym Egipcie białogłowie dekorowały powieki barwnikiem ze sproszkowanych minerałów, traktowały ponadto szminki, pudru, różu do policzków, czernidła do rzęs, bejcy do włosów i pokostów do paznokci artyzmów z tamtego okresu ukazują wysoki dobór przyborów kosmetycznych użytych podczas toalety. Starożytna Grecja płynąc psotę teatralną korzystała z szans przestawienia rysów buzi graczów grających w amfiteatrach. Szkoła wizażu Wojownicy dekorowali twarze w tzw. barwy wojskowe. Szczególny okres nasilenia makijażu w rejonie Europy przypada na okres baroku i klasycyzmu, kiedy to Wersal mianował kanony popularności europejskiej, a we Francji medycy zakazywali mycia się, rozważając, że wspiera ono propagowaniach się niemocy. Mężczyźni i białogłowie niespecyficznie limitowali wtedy poranną toaletę do pobierania korpulentnych warstw prochu, stylizując się na zawodników antycznej Grecji. Obecnie z makijażem kojarzy się głównie białogłowie i modelki, jak też członków subkultur - przede wszelkim punkowej i gotyckiej.